|









| |

Nieuwsbrief 21 -
juli/augustus/september 2010
Inhoud
Een Abhaya-team reist deze zomer opnieuw naar
India
Het team
bestaat deze keer uit 3 personen: een zeer actieve medewerker en peetouder Geert
Van Daele en twee bestuursleden van Abhaya India vzw, Marc Poppe en Kathelijne
Ritzen.
We gaan er gedurende 4 weken intensief de Abhaya projecten bezoeken. We zullen
er al onze Abhaya petekinderen ontmoeten en velen terugzien en ze ook de
hartelijke groeten, alle knuffels en beste wensen van hun peetouders
overbrengen.
We zullen ongetwijfeld een berg foto’s meebrengen van alle petekinderen die we
zullen toevoegen aan onze jaarlijkse zending met briefje aan alle peetouders
later in 2010. Ook nieuw filmmateriaal voor een nieuwe reportage die zal getoond
worden op onze eerstvolgende Abhaya activiteiten na ons bezoek.
We gaan er ook de nieuw gebouwde huisjes bezoeken van de actie "wederopbouw" na
de zware overstromingen van oktober 2009.
Prof. Dr. Willem Van Cotthem, plantdeskundige, reikte ons een idee aan om in
enkele scholen in India uit te proberen, namelijk het kweken van groenten in
wegwerpflessen of "project containerplanten". Een manier om met zeer weinig
water en meststoffen toch een behoorlijke opbrengst te krijgen.
Prof. Van Cotthem richtte ook een wereldbank van zaden op waarvan alle
ontwikkelingsprojecten in de wereld gebruik kunnen maken. Al wie bij het planten
overschot heeft van zaden, die anders toch ongebruikt blijven liggen, kan die
beter schenken aan de wereldbank van zaden en daarmee arme families helpen over
de hele wereld. Voor meer info, surf je naar
http://zadenvoorleven.wordpress.com
Abhaya kreeg zo ook een berg zaden gratis ter beschikking van deze "wereldbank
van zaden" voor dit plantenproject in India. We nemen zo heel wat zaden van
groenten mee en hopen op een goede respons van leraars en leerlingen.
Het is uiteindelijk de bedoeling dat de leerlingen dit idee meenemen naar huis.
Indien het lukt, kunnen de ouders niet alleen nieuwe groenten kweken voor eigen
gebruik maar kunnen ze die ook verkopen op de markt en zo extra inkomsten
verwerven. Een verslag over dit bezoek komt alvast in onze volgende Nieuwsbrief
van oktober.
"Seeds for life" ofwel "zaden voor
leven", een nieuw idee van
Prof. Van Cotthem, om in INdia met zeer weinig water planten
te kweken in plstic wegwerpcontainers.
Vermits we maar een beperkte hoeveelheid bagage mogen meenemen op het vliegtuig,
hebben we geen ruimte om ook nog eens persoonlijke geschenkjes van peetouders
voor hun petekind mee te nemen. We nemen wel ballonnetjes, pennen en potloden
mee omdat we die aan alle kinderen kunnen uitdelen.
Extra ballonnen, pennen en potloden zijn steeds welkom!
We vertrekken vanuit Zaventem op 11 juli.
(Terug
naar inhoud)
Abhaya-project "wederopbouw huisjes"
Verslag van Fr. Nathan
De staat
Karnataka werd getroffen door een grote catastrofe in oktober 2009 en dit vooral
in het noordoosten van deze staat. De zware regens in de eerste week van oktober
2009, waarvan we eerst dachten dat het een zegen was voor de boeren, werd een
geweldige overstroming die een vloek werd die zoveel levens eiste bij de mensen
maar ook de kudden en de eigendom van de arme boeren vernietigden. De
aanhoudende regen maakte de modderdaken zeer vochtig, die bijgevolg instortten
onder het gewicht en zo mensen en dieren doodden en overgebleven bewoners
verweesd achterlieten. Je zal wel enkele beelden gezien hebben op onze laatste
Abhaya bijeenkomst in Brasschaat, in vorige Nieuwsbrieven en op onze website.
Alle mogelijke inspanningen werden geleverd om de hongerigen te voeden, de
naakten te kleden, en de daklozen te rehabiliteren. De overheid en de
niet-gouvernementele organisaties zorgden voor wat hulp.
Abhaya India reikte een gulle hand toe om te helpen met huisjes te bouwen voor
de families die alles verloren hebben. Abhaya hulp ging in de eerste plaats naar
de families uit de Abhaya-groep die het het meeste nodig hadden en dakloos
waren.
In de volgende paragrafen zullen we het hebben over de eerste 4 huisjes in fase
1.
1. Harish
(AB-62)
Harish studeert in de 7de graad in St.-joseph’s Boys High School,
Bellary. Hij woont samen met zijn ouders en zijn oudere broer. De vader van
Harish lijdt aan AIDS. Hij wordt behandeld in een gouvernementeel
rehabilitatiecentrum voor AIDS. De moeder van de familie moet het gezin
onderhouden met haar inkomen als werkster op een school. Op 2 oktober 2009
stortte hun woning in. Gelukkig was niemand gekwetst. Vermits er verder nog
instortingsgevaar was, verhuisden ze met hun huishoudelijke bezittingen naar
buiten. De nood voor een dak boven het hoofd van deze familie was absoluut
noodzakelijk. Abhaya gaf hiervoor een steun van 70 000 RS (= € 1100) om een
huisje te bouwen. Om de nodige voorzorgen te nemen werd het huisje gebouwd op
een verhoogd platform. De totale bebouwde oppervlakte van de constructie
bedraagt 22 m2. Het bestaat uit 2 kamers en een klein toilet. De familie is
enorm gelukkig en dankbaar voor hun nieuw huisje.
2. Lourdu Priya (AB-23)
Lourdu Priya leeft in een samengesteld gezin.
In een plaats van slechts 223 m2 leven 4 families. Ze hebben de ruimte onder
mekaar verdeeld in kleine stukjes. Lourdu Priya samen met haar ouders, broer en
zuster leefden samen in zo een stukje. Toen de regen eraan kwam in oktober 2009
stortte de schuilplaats in waarin Lourdu Priya en haar familie leefden omdat het
gebouwd was uit lemen muren. Ze verhuisden naar de voorste kamer, het stukje
waarin haar grootmoeder woonde. Dus het belang om een huisje te bouwen werd
noodzakelijk. Een huisje van 27,60 m2 werd gepland en gesteund met 70 000 RS (=
€ 1100). De moeder werkt als werkster in een school en de vader probeert wat te
verdienen als elektricien door zelfstudie. De familie heeft meegeholpen om het
huisje eigenhandig te bouwen. Het nieuwe huisje bestaat uit 3 kamers en het is
bijna af. Lourdu Priya en familie zijn zeer dankbaar voor de steun en het nieuwe
onderkomen.
3. Christi Rodriguez
De moeder van Christi Rodriguez is een weduwe en
het magere pensioen van de vader is hun enig inkomen. De familie woonde in een
huisje met modderdak. Tijdens de zware regenval is het huisje in mekaar gestort.
Vermits het een zeer oud huisje was, was de schade zeer groot en konden ze niet
langer verblijven in een verbrokkeld huisje. Abhaya India heeft steun gegeven
aan deze familie. Er werd een bedrag van 65 000 RS aan hen gegeven. Nu is de
constructie aan de gang en ze hopen het huisje af te krijgen tegen eind mei
2010. Ze zijn nu één en al glimlach omdat ze een nieuw huisje kregen.
4. Nirmala
Nirmala woont in een zogenaamd Rodala Banda Taluk
in het district van Raichur. De vader van het meisje is dit jaar gestorven van
een hersenvliesontsteking. De moeder, weduwe, kreeg een volgende klap toen haar
huisje ineenzakte door de zware regens. Eén muur bleef rechtop staan terwijl de
drie overige muren helemaal in elkaar zakten. Fr. Marianna van de parochie Hutti
was zo goed om voor alle materiaal en metsers te zorgen om opnieuw een huisje te
bouwen voor Nirmala en haar moeder. De familie zal weldra intrekken in het
nieuwe huisje.
Vooraleer ik
dit rapport vervolledig, wil ik alle genereuze leden van de Abhaya familie
bedanken. Het is jullie steun en hulp die deze huisjes mogelijk maakten. Jullie
groot hart heeft het mogelijk gemaakt om bij deze families die alles verloren
hadden terug een grote glimlach te laten verschijnen. Opnieuw bedank ik en groet
ik iedereen in naam van de kinderen en hun ouders van de ontwikkelingsprojecten
van Abhaya India in Bellary, Harapur en Maski.
Weldra zullen we starten met de planning van de volgende 6 huisjes voor de
slachtoffers van de overstromingen. In totaal 10 huisje bouwen klinkt misschien
niet veel maar in elk huisje zullen gemiddeld 6 à 10 mensen wonen. Zo zullen
tussen 60 en 100 daklozen hierdoor terug een degelijk dak boven hun hoofd
hebben.
We hopen en bidden dat alles wat we doen, vruchten zal dragen en de armen en
verstotenen ten goede zal komen.
God bless you,
Fr. Nathan (= Arokianathan)
(Terug
naar inhoud)
Verslag Indiareis van Abhaya-peetouder Brigit Van
Lantschoot
(deel 2)
Op de dag van oudejaarsavond werd er rust ingebouwd en stond een
bezoek aan de kleermaker op het programma. Ik had Indische feestkledij laten
maken voor het jubileum ven het bisdom. Samen met de kinderen de laatste dag van
het jaar 2009 doorbrengen, gaf er een extra dimensie aan. ’s Avonds zijn we naar
de middernachtmis geweest in de parochiekerk. Enkele van de gehandicapte
kinderen vergezelden ons en reden mee met de jeep van de zusters. Terug thuis
was er voor iedereen warme chocolademelk met gebak en weer eens pakjes om het
nieuwe jaar in te luiden. Om drie uur ’s nachts vond ik mijn bed terug.
 |
Het grote
jubileum van het bisdom werd de volgende dag uitvoerig gevierd. Father Nathan
had het hele concept van het jubileum voor zijn rekening moeten nemen. Met zijn
ongelooflijk sterke zin voor schoonheid en zijn groot organisatietalent heeft
hij er een indrukwekkend feest van gemaakt. Niet alleen het religieuze gedeelte
van de viering maar ook de choreografie, de zang, de powerpointpresentatie,
m.b.t. de 60 jaar geschiedenis van het bisdom waren een schitterend staaltje van
zijn capaciteiten.
Verdienstelijke mensen die zich voor de armen en voor de getroffen families na
de overstromingen hadden ingezet, werden gelauwerd. Na het grote evenement
kregen alle deelnemers een rijstschotel aangeboden.
In mijn reispakket zat ook nog een toeristisch uitstapje naar de historische
site van Hampi waar we prachtige tempels en paleizen uit de zeventiende eeuw
konden bewonderen gelegen in een zeer idyllisch landschap. Op de terugweg reden
we onder escorte over de grote Tunghabadra dam met stuwmeer, die voor de
watervoorziening en elektriciteit in de regio zorgen.De
weg naar en van de site was lang en gaf me een beeld van de armoede die zich
vanuit de stoffige stad Bellary naar het platteland uitbreidde. In deze
onherbergzame en droge streek leven heel wat mensen die echt hulp nodig hebben.
Ook al is de ondergrond rijk aan ertsen toch is de kloof tussen arm en rijk
ontstellend groot. Langs de weg wonen de mensen in hutten, in wegenkampen of in
elkaar getimmerde barakken. De schamele behuizingen langs de weg worden
onderbroken door kleine zeer eenvoudige kraampjes waar koopwaar wordt
aangeboden. Daartussen bewegen zich gemotoriseerde voertuigen, fietsers, koeien,
ossen met of zonder kar, overladen hooiwagens die bijna uit evenwicht geraken,
kudden geiten, landbouwmachines, bussen, voetgangers
die van alles op het hoofd dragen of kudden over de weg helpen, boeren die
linzentakken op de weg leggen om ze door voorbijrijdende voertuigen te laten
dorsen …en af en toe ligt er een gekantelde vrachtwagen langs of op de weg,
afgebakend met stenen, waar de bestuurders rond kamperen bij een vuurtje totdat
er hulp komt opdagen!
Dan brak de dag aan waarop we opnieuw richting Maski zouden rijden, enkele
dorpen en missieposten zouden bezoeken met als einddoel: Naganoor. We reden weer
langs erg geteisterde wegen en bereikten via Harapur en Hutti, Naganoor waar ik
mijn vier petekinderen in hun thuisomgeving kon ontmoeten. Richting Hutti zijn
er uitgestrekte gebieden waar irrigatie mogelijk is en rijst wordt geteeld.
Enkele kanalen die gevoed worden met het water van de grote dam bevloeien deze
streek. Naganoor ligt erg afgelegen en bevindt zich in een zeer droge regio.
Landbouw is hier onmogelijk. De drie meisjes wonen samen met hun grootmoeder in
een klein stenen huisje. Hun broer is op kostschool. Hun beide ouders zijn
overleden. Ze hebben een primitieve open keuken naast de woning. Iets verderop
werd een hoekje afgemaakt met golfplaten waar ze zich kunnen wassen. Voor het
toilet trekken ze met een kommetje water naar een plek buiten het dorp. Het
oudste meisje lijdt aan epilepsie. Dit verstoort haar schoolloopbaan. De kleuter
van vier gaat ’s ochtends naar de kleuterschool en is in de namiddag oppas voor
de gehandicapte grootmoeder. Het middelste meisje is erg pienter en doet het
goed op school. Ook hier kan er nog heel wat gedaan worden om het leven van deze
familie te stabiliseren en voor de kinderen een betere toekomst uit te bouwen.
Mijn laatste
bezoeken speelden zich af in de zeer arme buurt van Bellary waar twee gezinnen
geen onderkomen meer hadden na de overstromingen. Hier heb ik van beide
situaties een reportage gemaakt om de ernst van de situatie en de noodzaak voor
hulp te kunnen documenteren.
Eén familie, bestaande uit twaalf leden, woonde in een half verwoest huis. De
andere familie bestaande uit vier personen woonde in bij een ander familielid
omdat hun huis volledig weggespoeld was na de overstromingen! Father Nathan gaat
heel gestructureerd te werk wanneer bouwprojecten gestart worden. De families
moeten eerst de site vrij maken van puin, een plan voor de indeling van de
woning indienen en zich bereid verklaren om aan de opbouw ervan mee te werken
samen met bouwvakkers uit de regio. Dan wordt een eerste bedrag ter beschikking
gesteld waarmee de materialen worden aangekocht en de bouw kan gestart worden.
Wanneer de eerste fase afgewerkt is, worden er foto’s genomen en wordt een
tweede schijf vrij gegeven om de bouw verder af te werken. Men dient op deze
manier te werk te gaan omdat deze arme mensen niet gewend zijn grote bedragen in
handen te krijgen en die op een degelijke manier aan te wenden voor hun
basisbehoeften. Het zien van de resultaten nu, bereikt na een zestal weken, is
fascinerend temeer daar ik op die plaatsen gestaan heb waar de kracht van het
water een spoor van vernieling had achtergelaten en er nu op dezelfde plaats een
nieuw huis oprijst.
Niet alleen de aanpak van de bouwprojecten door Father Nathan is
bewonderenswaardig te noemen maar ook de strategie waarmee hij de kinderen
uitzoekt die voor een peterschap in aanmerking kunnen komen. Hij onderzoekt de
familiale omstandigheden, bestudeert in hoeverre de
situatie ernstig of uitzichtloos is. Hij wil er ook voor zorgen dat de ouders
volledig achter het onderwijsprogramma voor hun kind staan om dit voorrecht, dat
door een peterschap wordt verleend, ook ten volle te benutten. Hij wil de
verantwoordelijkheid van de ouders (meestal éénoudergezinnen) aanspreken, zodat
onze Abhaya organisatie zo weinig mogelijk met “drop-outs” te maken krijgt.
‘Drop-outs’ zijn kinderen die na een tijdje niet meer naar school gaan omdat de
ouders hen opeisen om mee te gaan werken. De gelden kunnen dan beter naar echt
gemotiveerde families gaan zodat nog meer ambachtslieden, leraars, verpleegsters
of andere beroepen kunnen bijdragen tot de ontwikkeling van de noodlijdende
bevolking in hun eigen regio!
Na deze drie gevulde weken waarbij het spreekwoord: “India never sleeps” wel van
toepassing is, vertrok ik opnieuw met de nachtbus naar Bangalore om met de zus
van Father Nathan de oude en nieuwe stad nog even te verkennen vooraleer ik naar
de luchthaven zou rijden. Ook die nacht werd mijn vertrek door de sneeuwstorm
“Daisy” die over Duitsland was getrokken, uitgesteld. De overboekingen zorgden
ervoor dat ik op kosten van Lufthansa in Hotel “Fortune” belandde, kon genieten
van vol pension en er nog een schadevergoeding van € 600 bovenop kreeg. Een dag
langer in India blijven en dan ook nog gaan winkelen met de beste vriend van
Barack Obama die in ons hotel verbleef, zorgde voor een speciale afsluiter van
deze unieke, verrijkende en onvergetelijke reis!
India is
incredible!
Brigitte Van Lantschoot
Brigit samen
met de kinderen op de nieuwe schoolbanken, die door Abhaya geschonken
werden, dankzij de inzamelingen van de basisschool Visitatie te Sint-Amandsberg.
(Terug
naar inhoud)
Briefwisseling met de kinderen in India
Het is belangrijk voor de morele steun van je petekind, dat je toch een 3-tal keer per jaar iets van je laat horen, door een briefje of een kaartje in het Engels te schrijven. Vergeet niet hierbij ook het nummer en de naam van het kind te vermelden.
Het doet hen zoveel plezier. Verwacht echter niet onmiddellijk antwoord. Dat is onmogelijk. De kleinste kinderen kennen helemaal geen Engels en dus moeten de priesters alles vertalen, wat een hoop extra werk is, dat we niet van hen mogen verwachten. Maar schrijf zelf, stuur een foto van jezelf of je kinderen of kleinkinderen, het oneindige plezier voor het kind, wanneer het zelfs maar een zichtkaartje ontvangt, is buiten verhouding tot de kleine moeite die het ons kost.
|
Voor alle petekinderen schrijven naar :
Fr. Arokianathan
St. Martin's Home
Cowl Bazar
583 102 Bellary
Karnataka
India |
Voor alle 'blinde' petekinderen schrijven naar :
Nava Jeevana - Cluny Convent
Sister Theodore
583 104 Bellary
Karnataka
India |
Kleef op de enveloppe een blauwe priority sticker (voor air mail) anders is je brief of je kaartje maandenlang onderweg. Priority stickers zijn gratis verkrijgbaar bij de post.
(Terug
naar inhoud)
Boek : Namaskaara India
Vrij vertaald : "Gegroet India". Geen dagboek of reisverhaal, maar
een collage van indrukken, ervaringen en wetenswaardigheden. Een confrontatie
van onze westerse ideeën met de Indiase cultuur en maatschappij, gekruid met
anekdotes, belevenissen, commentaar, kritiek waar nodig en een vleugje humor.
Onmisbare lectuur voor wie, net als wij, wil trachten India een beetje te
begrijpen.
Formaat A4, 94 blz., talrijke foto's. Prijs 15 € (inclusief verzendkosten).
De film op DVD
Bezoek mee de streek van Bellary (de stad),
Harapur en Maski (het platteland) en ervaar hoe het leven er is. Beelden ook van de projecten zelf, inclusief
Nava Jeevana, waar nu het project voor blinde kinderen opgestart is en van de
sloppenwijk Saint Mary's Street, waaruit inmiddels ook al een hondertal
straatkinderen via Abhaya India opgevangen worden.
Duur : 42 minuten. Prijs : 15 € (inclusief verzendkosten).
Hoe bestellen ?
Door storting van het bedrag op de bankrekening 068-9999500-88 van Abhaya
India vzw, met vermelding "Boek" of "DVD".
Zoals altijd gaat de opbrengst naar onze projecten.
(Terug
naar inhoud)
Help ons nieuwe peters
en meters te vinden
We
zouden graag zo snel en zo veel mogelijk nieuwe kinderen aan een
peter of meter willen helpen. Hiervoor zouden we op verschillende plaatsen in de
verschillende provincies infonamiddagen of avonden met videovoorstelling en
fotoreportage voor verenigingen of voor kleine groepen thuis willen organiseren.
Indien
je zelf thuis zoiets wil realiseren voor een groep van vrienden en familie, of
voor je vereniging of schoolklas, neem
dan contact op met Kathelijne via telefoon
09/355
13 23 of e-mail: k.ritzen@belgacom.net
(Terug
naar inhoud)
|